سلام . دیروز تو خیابون داشتم راه میرفتم که یهو نگاه کردم دیدم غیر از من هیشکی تو خیابون نیست . شعر زیر از سهراب سپهری یادم افتاد که میگه :

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم .

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد .

و خاصیت عشق این است .

کسی نیست ٬

بیا زندگی را بدزدیم ٬ آن وقت

میان دو دیدار قسمت کنیم .

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم .

.

.

.

.

.

.

راستی عشق یعنی چی ؟ به نظر شما عشق چقدر ارزش داره ؟ اصلا" ارزش داره یا قابل ارزش گذاری نیست ؟ من عشق رو ۲ بار امتحان کردم . تو هر دوش هم تا آخرش وایستادم و خیلی چیزها رو از دست دادم .شاید یکیش احساسم بود . شاید هم هنوز از دست نداده باشمش و تصور میکنم از دستش دادم . آخر هر دوشون شکست بود . فکر میکنین من چه نظری باید راجع به عشق داشته باشم ؟  نظراتتون رو برام بذارین . برام خیلی مهم اند . شاید بذارمشون تو وبلاگ . تا بعد . 

خدایا ! عشق مهرویان عالم

به رنج بی وفایی ها نیرزد

هزاران سال و ماه آشنایی

به یک روز جدایی ها نیرزد .

  قسمت پایین رو به افتخار مریم خانوم ( وبلاگ قصر طلایی ) از رو نوشته ^ء خودشون نوشتم :

عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني سر بدار آويختن
عشق يعني مست و بي پرواشدن
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني اشک حسرت ريختن

ای باد ! عاشقم ٬ چه کنم ؟

به خویشتن پیچید ـــ

به گردباد بدل شد ٬ به سوی صحرا رفت !

*****

به آب رود نوشتم که :

عشق چیست ؟ بگو !

سری به سنگ زد و نعره زن به دریا رفت !

*****

به آه گفتم :

پایان کار عشق ٬ کجاست ؟

ز حجم سینه برآمد ٬ ز ابر ٬ بالا رفت !

*****

به مرغ شب گفتم :

که جفت همدل و همراز و مهربان داری ؟

دمی به ناله فتاد ٬ از گلوش ٬ خون بچکید

ز شاخه پر زد و با درد خویش ٬ تنها رفت !

*****

به برگ سبز نوشتم :

تو همنشین گلی

بگو حکایت خویش

جواب داد که : گل

چو عشق ما دانست ـــ

به دلبری پرداخت ـــ

دهان به ناز گشود ـــ

هزار رنگ شد از بوسه های گرم نسیم

شبی به حجله^ء باغ ـــ

خبر شدیم که برگش به باد یغما رفت !

*****

به یار ٬ گفتم :

پیمان و مهر یاران کو ؟

جواب داد به طنز : ـــ

تمام ٬ دود شد و سوی آسمانها رفت !

*****

وفا ز یار ٬ مجوی !

بلاست یار ٬ بلا !

دوشینه کجا رفتی و مهمان که بودی ؟

دل بی تو بجان بود ٬ تو جانان که بودی ؟

این غصه مرا کشت ٬ که غمخوار که گشتی ؟

وین درد مرا سوخت ٬ که درمان که بودی ؟

با خال سیه ٬ مردم چشم که شدی باز ؟

با روی چو مه شمع شبستان که بودی ؟

ای دولت بیدار به پهلوی که خفتی ؟

وی بخت گریزنده ٬ بفرمان که بودی ؟

من با دل آشفته چه دانم ٬ که تو امشب

جمعیت احوال پریشان که بودی ؟

دور از تو سیه بود شب تار (( هلالی ))

ای ماه ٬ تو خورشید درخشان که بودی ؟

دلم که شکوه ز دست تو با خدا میکرد                   میان شکوه نهانی تو را دعا میکرد