کشکول

به یادگار نوشتم به وقت دلتنگی

	در خاطر منی
ای رفته از برم به دیاران دور دست ! با هر نگین ِاشک ٬ بچشم تر_ِ منی هر جا که عشق هست و صفاهست و بوسه هست ـ در خاطر منی . آن صبحها که گرمی جانبخش آفتاب ـ چون نشئه ی شراب ٬ دَوَد در میان پوست یا آن شبی که رهگذری مست و نغمه خوان ـ دل میبرد ببانگ خوش آهنگ : دوست ٬ دوست ـ در باور منی در خاطر منی . هر جا که بزم هست و زنم جام را به جام در گوش من صدای تو گوید که : نوش ٬ نوش اشکم دَوَد بچهره و لب مینهم به جام ـ شاید روم ز هوش باور نمیکنی که بگویم حکایتی : آن لحظه ای که جام بلورین به لب نهم ـ در ساغر منی در خاطر منی . برگرد ٬ ای پرنده^ء رنجیده ٬ بازگرد باز آ که خلوت دل من آشیان توست در راه ٬ در گذر ـ در خانه ٬ در اطاق ـ هر سو نشان توست . با چلچراغ یاد تو نورانی ام هنوز پنداشتی که نور تو خاموش میشود ؟ پنداشتی که رفتی و یاد گذشته مُرد ؟ وآن عشق پایدار ٬ فراموش میشود ؟ نه ٬ ای امید من ! دیوانه ی تو ام افسونگر منی هر جا به هر زمان ـ در خاطر منی . ****************************************************************************
+ قلمي شد به روز پنجشنبه بیست و هشتم مهر 1384ساعت 1:27 قبل از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|


سلام . من بالاخره بعد از کلی غیبت دوباره اومدم . خدا خدا میکردم نکنه نمره انضباطمو کم داده باشین !! ولی دیدم خدا رو شکر خیلی هم کم نشده . این کامپیوتره با هزینه^ء۱۷۰ هزار تومنی که رو دستم گذاشت اشک منو این ماه درآورد . ولی دیگه چاره ای نداشتم . بگذریم . داشتم کتاب کشکول شیخ بهایی رو میخوندم . یه مطلب جالبی دیدم که شنیدنش خالی از لطف نیست : (( روایت کرده اند که سلیمان ٬ گنجشکی را دید ٬ که ماده ^ءخود را می گفت : چرا خویش را از من باز می داری ؟ که اگر بخواهم ٬ توانم که بارگاه سلیمان را به منقار گیرم و به دریا اندازم . سلیمان از سخن او لبخندی زد و آن دو را خواند و به نر گفت : آیا می توانی که چنین کنی ؟ گفت : ای پیامبر خدا ! نه . امّا ٬ مرد ٬ گاه ٬ شخصیّت خویش را در چشم زن آراید و آن را نزد همسر خویش بزرگ جلوه دهد و عاشق را نکوهش نشاید . پس ٬ سلیمان ٬ ماده را گفت : چرا خویش را از او دریغ می داری ؟ و حال آنکه او تو را دوست می دارد . و او گفت ای پیامبر خدا ! به زبان می گوید ٬ امّا عاشق نیست . او ٬ دعوی عشق دارد و حال آنکه ٬ با من ٬ دیگری را نیز دوست دارد . سخن گنجشک در دل سلیمان اثر کرد و به سختی گریست و چهل روز خویش را از مردم پنهان داشت و خدا را می خواند که دل او را برای محبت خویش خالی کند . و از آمیختن با دوستی دیگری باز دارد ٬ . )) منکه از این مطلب خوشم اومد ٬ شما رو نمیدونم . تا بعد . بای . وای چه خسته میکند تنگی این قفس مرا پیر شدم نکرد از این رنج و شکنجه بس مرا گرگ درنده ای به من تاخت به نام زندگی پنجه که در جگر زند نام نهد نفس مرا
+ قلمي شد به روز جمعه پانزدهم مهر 1384ساعت 1:58 بعد از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|