کشکول

به یادگار نوشتم به وقت دلتنگی

	بیا ز سنگ بپرسیم
درون آینه ها در پی چه می گردی ؟ بیا ز سنگ بپرسیم که از حکایت فرجام ما چه می داند بیا ز سنگ یپرسیم ٬ زان که غیر از سنگ کسی حکایت فرجام را نمی داند ! همیشه از همه نزدیکتر به ما سنگ است ! نگاه کن ٬ نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ چه سنگ بارانی ! گیرم گریختی همه عمر ٬ کجا پناه بری ؟ خانه^ءخدا سنگ است ! ******** به قصه های غریبانه ام ببخشایید ! که من ـ که سنگ صبورم ـ نه سنگم و نه صبور ! دلی که می شود از غصه تنگ ٬ می ترکد ! چه جای دل که در این خانه سنگ می ترکد ! در آن مقام ٬ که خون از گلوی نای چکد عجب نباشد اگر بغض چنگ می ترکد چنان درنگ به ما چیره شد ٬ که سنگ شدیم ! دلم از این همه سنگ و درنگ می ترکد . **** بیا ز سنگ بپرسیم که از حکایت فرجام ما چه می داند از آنکه عاقبت کار جام با سنگ است ! بیا ز سنگ بپرسیم نه بی گمان ٬ همه در زیر سنگ می پوسیم و نامی از ما بر روی سنگ می ماند ؟ درون آینه ها در پی چه می گردی ؟ فریدون مشیری ------------------------------------------------------------------ سلام . یه هفته است که میام ولی نمیدونم چی بنویسم . نمیدونم حوصله نوشتن ندارم یا مطلب به درد بخوری که بنویسم . خلاصه امشب به زور این شعر و نوشتم . نمیدونم این بچه ها از کجا میارن این همه مطلبو . من باید ته و توی این قضیه رو در بیارم . خوب . تا بعد حق نگهدارتون . همتون رو میبوسم . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ مروارید سخن : عشق ٬ حیات عاشق را تشکیل میدهد و الا معشوق بهانه است . ( آلفونس کار )** ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
+ قلمي شد به روز سه شنبه بیست و نهم آذر 1384ساعت 0:41 قبل از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|


سلام . بازم من اومدم . اولا" ممنونم از دوستایی که بهم تبریک گفتن . دوما" رو هم بی خیالش . همینجوری تو وبلاگهای بروز شده بلاگفا میگشتم دیدم عین آش شله قلمکار ( درست نوشتم دیگه ؟ ) همه چی توشون پیدا میشه . یکی از عشق نوشته اون یکی از بیوفایی . از مرگ و زندگی گرفته تا دین و بی دینی و بعضیا حتی مثل من فقط جفنگیات نوشتن . حتی یکی اسم وبلاگش و گذاشته : شبهای برره !!!! همه هم میخوان که بقیه بیان و نظر بدن . آخه یکی نیست به من بگه اینایی که تو مینویسی نظر میخواد چیکار ؟ بگذریم . وجدانی یه شعر با معنی از فروغ براتون میذارم . نخونده رد نشین ازش . به نظر من که شاهکاره تا نظر شما چی باشه . ( ای بابا بازم که گفتم نظر !!! ) . به همتون سر میزنم . تا بعد . حق نگهدارتون . ------------------------------------------------------------------------------ صدا در آنجا بر فراز قله^ء کوه دو پایم خسته از رنج دویدن به خود گفتم : که در این اوج دیگر صدایم را خدا خواهد شنیدن ************* به سوی ابرهای تیره پر زد نگاه روشن امیدوارم ز دل فریاد کردم : کای خداوند من او را دوست دارم ٬ دوست دارم *********** صدایم رفت تا اعماق ظلمت بهم زد خواب شوم اختران را غبار آلوده و بیتاب کوبید در زرین قصر آسمان را *********** ملائک با هزاران دست کوچک کلون سخت سنگین را کشیدند ز طوفان صدای بی شکیبم بخود لرزیده ٬ در ابری خزیدند *********** ستونها همچو ماران پیچ در پیچ درختان در مه سبزی شناور صدایم پیکرش را شستشو داد ز خاک ره ٬ درون حوض کوثر *********** خدا در خواب رویا بار خود بود به زیر پلکها ٬ پنهان نگاهش صدایم رفت و با اندوه نالید میان پرده های خوابگاهش *********** ولی آن پلکهای نقره آلود دریغا ٬ تا سحرگه بسته بودند سبک چون گوش ماهی های ساحل بروی دیده اش بنشسته بودند *********** صدا ٬ صد بار نومیدانه برخواست که عاصی گردد و بر وی بتازد صدا می خواست تا با پنجه^ء خشم حریر خواب او را پاره سازد *********** صدا فریاد میزد از سز درد : به هم کی ریزد این خواب طلایی ؟ من اینجا تشنه^ءیک جرعه^ءمهر تو آنجا خفته بر تخت خدائی !! *********** مگر چندان تواند اوج گیرد صدایی دردمند و محنت آلود ؟ چو صبح تازه از ره باز آمد صدایم از (( صدا )) دیگر تهی بود *********** ولی اینجا به سوی آسمانهاست هنوز این دیده^ءامیدوارم خدایا این صدا را میشناسی ؟ من او را دوست دارم ٬ دوست دارم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ مروارید سخن : هر جا که عشق بزرگی خانه کرده است ٬ خشم بزرگی نیز مسکن دارد . ( آلن )** ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
+ قلمي شد به روز جمعه یازدهم آذر 1384ساعت 11:56 بعد از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|