میشنوی ؟ این صدای گذر عمر توست . عقربه های ساعت که چون خنجری در قلب زمان فرو می روند و هر ثانیه اش ثانیه ای بعد به گذشته ای دست نیافتنی بدل میشود بدون انقطاع حرکت میکنند . تیک تاک . تیک تاک . روزها از پی هم می آیند و می روند . بازی زندگی روی صحنه تماشاخانه ها بطور خسته کننده ای تکرار میشود و ما چون مورچگان در خانه خود همچنان بالا و پایین می رویم ٬ وقتی مقابل هم می رسیم ٬ شاخکهایمان را به حرکت در می آوریم و از هم جدا می شویم . احساسات عاشقانه در پنهانیترین زوایای قلبها فرورفته است . تیک تاک . تیک تاک . تیک تا..................... .

و دیگر اینکه !!!!!!!!!!!! هیچ .

رفیق من ٬ سنگ صبور غمهام

به دیدنم بیا ٬ بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دلزده از لیلی ها

خیلی دلم گرفته ٬ از خیلی ها

نمونده از جوونیام نشونی

پیر شدم ٬ پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد و سوت و کور

توی شبات ستاره نیست

موندی و راه چاره نیست

اگر که هیچکس نیومد

سری به تنهائیت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش

.

.

.

.

.

.

آنروز فاصله ام تا تو یک پنجره بود و امروز یک دنیاست . آنروز بین آنهمه قبر به دنیایی به نام گورستان میاندیشیدم و امروز به گورستانی به نام دنیا . روزهایم تکراری تر از هم شده اند و بوی تعفن زندگیم را پر کرده است . باید پنجره را باز کنم . پنجره ای رو به دنیا . دنیای متعفن . چیزی را برایت بگویم ؟ هنوز هم وقتی توهم فانتزی می گیرم خیال می کنم فاصله ام تا تو یک پنجره است .....................